آموزش جامع PuTTY
از صفر تا حرفه‌ای

PuTTY یک کلاینت رایگان و متن‌باز برای ویندوز است که با آن می‌توانید از راه دور به سرورها، روترها، سوئیچ‌ها، فایروال‌ها و هر دستگاهی که خط فرمان دارد وصل شوید. برای یک کارشناس شبکه و IT، PuTTY همان «آچار فرانسه»ی روزمره است: SSH به سرور لینوکسی، Telnet به یک سوئیچ قدیمی سیسکو، یا اتصال کنسول (Serial) به روتری که تازه از جعبه درآمده.

1. دانلود فقط از سایت رسمی: https://www.chiark.greenend.org.uk/~sgtatham/putty/ — نسخه‌ی MSI ‏64-bit را بگیرید. از سایت‌های ناشناس دانلود نکنید؛ نسخه‌های آلوده‌ی PuTTY برای سرقت رمز سرورها شناخته‌شده‌اند.
2. نصب: فایل MSI را اجرا کنید و Next بزنید. به‌طور پیش‌فرض در C:\Program Files\PuTTY نصب می‌شود (روی سیستم شما هم همین‌جاست).
3. اجرا: از منوی Start عبارت PuTTY را جستجو کنید. پنجره‌ی PuTTY Configuration باز می‌شود — همه‌ی تنظیمات از همین‌جا انجام می‌شود.

PuTTY Configuration روی دسکتاپ

1

1. 1پنجره‌ی تنظیمات PuTTY؛ سمت چپ درخت دسته‌ها، سمت راست تنظیمات همان دسته

نمای واقعی از اجرای PuTTY روی همین سیستم

۹۰٪ کار روزمره فقط با همین صفحه انجام می‌شود: آدرس را وارد کنید، نوع اتصال را انتخاب کنید و Open بزنید.

Session

1234567

1. 1Host Name (or IP address) — آدرس IP یا نام دستگاه مقصد. می‌توانید [email protected] هم بنویسید تا نام کاربری خودکار پر شود.
2. 2Port — با تغییر نوع اتصال خودکار عوض می‌شود: SSH=22، Telnet=23. اگر سرور روی پورت دیگری است اینجا عوض کنید.
3. 3Connection type — SSH (امن)، Serial (کنسول) یا Other برای Telnet/Rlogin/Raw.
4. 4Saved Sessions — یک نام بنویسید (مثلاً Core-Switch) تا همه‌ی تنظیمات فعلی با این نام ذخیره شود.
5. 5Load / Save / Delete — بارگذاری، ذخیره و حذف نشست‌ها. دوبار کلیک روی یک نشست ذخیره‌شده = اتصال مستقیم.
6. 6Close window on exit — رفتار پنجره پس از قطع اتصال. «Never» برای دیدن پیام خطا مفید است.
7. 7Open — شروع اتصال.

اولین اتصال SSH، قدم‌به‌قدم

1. در Host Name آدرس سرور را بنویسید، مثلاً 192.168.1.10.
2. Connection type روی SSH و Port روی 22 باشد.
3. Open را بزنید.
4. در اولین اتصال هشدار Security Alert درباره‌ی کلید میزبان (Host Key) می‌آید. اگر به سرور اعتماد دارید Accept بزنید تا اثرانگشت آن ذخیره شود.
5. جلوی login as: نام کاربری و بعد رمز را وارد کنید. (هنگام تایپ رمز هیچ کاراکتری نمایش داده نمی‌شود؛ طبیعی است.)

ترفند ذخیره‌ی نشست به‌صورت حرفه‌ای

ترتیب درست این است: اول همه‌ی تنظیمات (رنگ، فونت، کلید، Keepalive و…) را در صفحه‌های دیگر انجام دهید، بعد به Session برگردید، نام را بنویسید و Save بزنید. اگر Default Settings را انتخاب و Save کنید، تنظیمات شما پیش‌فرض همه‌ی اتصال‌های جدید می‌شود.

قدم ۱ — وارد کردن آدرس سرور

Session — آدرس سرور واقعیLIVE • سرور واقعی

123

1. 1آدرس IP سرور: 46.249.xxx.xxx
2. 2نوع اتصال SSH و پورت ۲۲ (پیش‌فرض)
3. 3زدن Open برای شروع اتصال

قدم ۲ — هشدار کلید میزبان و صفحه‌ی ورود

در اولین اتصال به هر سرور، پنجره‌ی PuTTY Security Alert باز می‌شود و اثرانگشت کلید سرور را نشان می‌دهد. با Accept این اثرانگشت در رجیستری ویندوز ذخیره می‌شود و دفعات بعد دیگر سؤالی پرسیده نمی‌شود. در جلسه‌ی ما چون قبلاً به این سرور وصل شده بودیم، هشدار نیامد و مستقیم به صفحه‌ی ورود رسیدیم:

ترمینال — درخواست نام کاربریLIVE • سرور واقعی

1

1. 1login as: — سرور منتظر نام کاربری است. عنوان پنجره هم آدرس سرور را نشان می‌دهد.

قدم ۳ — یک خطای واقعی و آموزنده!

نام کاربری root را وارد کردیم و بلافاصله این خطا ظاهر شد:

PuTTY Fatal ErrorLIVE • سرور واقعی

1

1. 1No supported authentication methods available (server sent: publickey)

ارائه‌دهنده‌ی سرور یک فایل private-key-file.pem (فرمت OpenSSH) داده بود. PuTTY فقط فرمت خودش یعنی .ppk را می‌خواند، پس باید با PuTTYgen تبدیلش کنیم:

PuTTY Key GeneratorLIVE • سرور واقعی

123

1. 1Load — بارگذاری کلید خصوصی موجود (کار ما همین است)
2. 2Generate — ساخت جفت‌کلید کاملاً جدید
3. 3نوع کلید برای ساخت کلید جدید: RSA، ECDSA، EdDSA (پیشنهادی)

انتخاب فایل pemLIVE • سرور واقعی

123

1. 1مهم: فیلتر را روی All Files (*.*) بگذارید، وگرنه فایل pem دیده نمی‌شود!
2. 2فایل private-key-file.pem در پوشه‌ی Downloads
3. 3Open

PuTTYgen NoticeLIVE • سرور واقعی

1

1. 1پیام موفقیت: کلید خارجی (OpenSSH) وارد شد؛ برای استفاده در PuTTY باید با Save private key ذخیره شود.

کلید بارگذاری شدLIVE • سرور واقعی

1234

1. 1کلید عمومی — همین متن است که روی سرور در ~/.ssh/authorized_keys قرار می‌گیرد
2. 2Fingerprint — اثرانگشت کلید (RSA 2048 بیتی)
3. 3Key passphrase — رمز محافظ فایل کلید (اختیاری ولی پیشنهادی)
4. 4Save private key — ذخیره با فرمت ppk

هشدار نبود PassphraseLIVE • سرور واقعی

1

1. 1PuTTYgen هشدار می‌دهد کلید بدون رمز محافظ ذخیره می‌شود. ما Yes زدیم چون فایل اصلی هم بی‌رمز بود؛ در محیط واقعی بهتر است Passphrase بگذارید.

ذخیره‌ی فایل ppkLIVE • سرور واقعی

12

1. 1نام فایل: hopa-server.ppk
2. 2Save

حالا یک نشست کامل می‌سازیم تا از این به بعد با یک دوبار کلیک و بدون تایپ هیچ چیزی وارد سرور شویم.

الف) معرفی فایل کلید

Connection › SSH › Auth › Credentials › BrowseLIVE • سرور واقعی

12

1. 1انتخاب hopa-server.ppk
2. 2Open

CredentialsLIVE • سرور واقعی

12

1. 1مسیر کلید در فیلد Private key file for authentication نشست
2. 2مسیر در درخت تنظیمات: Connection › SSH › Auth › Credentials

ب) نام کاربری خودکار

Connection › DataLIVE • سرور واقعی

1

1. 1Auto-login username = root — دیگر login as: پرسیده نمی‌شود

ج) جلوگیری از قطع شدن

ConnectionLIVE • سرور واقعی

1

1. 1Keepalives = 30 — هر ۳۰ ثانیه یک بسته‌ی خالی تا فایروال‌ها اتصال بی‌کار را نبندند

د) آدرس و نام نشست، سپس Save

SessionLIVE • سرور واقعی

12

1. 1آدرس سرور
2. 2نام نشست: HOPA-Server

نشست ذخیره شدLIVE • سرور واقعی

123

1. 1HOPA-Server به لیست اضافه شد؛ دوبار کلیک = اتصال مستقیم
2. 2Save — بعد از هر تغییر دوباره بزنید (Load → تغییر → Save)
3. 3Open

ورود موفق با کلیدLIVE • سرور واقعی

123

1. 1Authenticating with public key — ورود با کلید، بدون رمز
2. 2سیستم‌عامل: Ubuntu 26.04.1 LTS با کرنل 7.0
3. 3خلاصه‌ی وضعیت: بار سیستم، مصرف دیسک و رم، تعداد پردازه‌ها و آدرس‌ها

خط فرمان آماده استLIVE • سرور واقعی

1

1. 1root@srv…:~# — علامت # یعنی کاربر root هستید؛ هر دستوری با بالاترین سطح دسترسی اجرا می‌شود

اولین دستورهای شناسایی سرور

بعد از ورود به هر سرور جدید، این دستورها تصویر کاملی از آن می‌دهند (خروجی‌های واقعی):

hostnamectl و uptimeLIVE • سرور واقعی

12

1. 1hostnamectl — نام میزبان، نوع مجازی‌سازی (KVM)، سیستم‌عامل و کرنل
2. 2uptime — مدت روشن بودن سرور و میانگین بار

df، free، ip و ssLIVE • سرور واقعی

1234

1. 1df -h — فضای دیسک: ۳۸ گیگ که ۸٪ آن پر است
2. 2free -h — حافظه: ۱٫۹ گیگ رم، بدون Swap
3. 3ip -br a — آدرس‌های شبکه به‌صورت خلاصه
4. 4ss -tlnp — پورت‌های در حال گوش دادن: SSH روی ۲۲. عبارت systemd pid=1 یعنی SSH با socket activation کار می‌کند

برای مستندسازی، گرفتن بکاپ از show running-config یا عیب‌یابی، بهترین کار ثبت کل خروجی در یک فایل است.

Logging

1234

1. 1Session logging — None: خاموش. Printable output: فقط متن قابل‌خواندن (پیشنهادی). All session output: همه‌چیز حتی کدهای کنترلی. گزینه‌های SSH packets فقط برای اشکال‌زدایی پروتکل.
2. 2Log file name — مسیر فایل. با متغیرها نام پویا بسازید: &H_&Y&M&D_&T.log = نام میزبان + تاریخ + ساعت.
3. 3اگر فایل وجود داشت — بازنویسی، افزودن به انتها، یا هر بار پرسیدن.
4. 4Omit known password fields — حتماً روشن بماند تا رمزها در لاگ ذخیره نشوند.

Terminal

123

1. 1Auto wrap mode — خطوط بلند به خط بعد می‌شکنند. معمولاً روشن بماند.
2. 2Local echo — آیا کاراکترهای تایپ‌شده را خود PuTTY نمایش دهد؟ Auto را نگه دارید؛ اگر حروف دوتایی دیدید Force off کنید.
3. 3Local line editing — ارسال خط‌به‌خط به جای کاراکتربه‌کاراکتر. برای SSH روی Auto بماند.

Keyboard — کلیدها

Terminal › Keyboard

123

1. 1Backspace key — اگر Backspace در دستگاهی به‌جای پاک‌کردن کاراکتر ^H یا ^? چاپ کرد، این گزینه را عوض کنید.
2. 2Function keys — اگر F1 تا F12 در برنامه‌هایی مثل mc یا htop کار نکرد، Xterm R6 یا Linux را امتحان کنید.
3. 3Numeric keypad — رفتار کیبورد عددی در برنامه‌ها.

Bell — زنگ ترمینال

Terminal › Bell

12

1. 1Action — صدای بوق مزاحم است؟ روی Visual bell یا None بگذارید (مثلاً هنگام Tab در سوئیچ‌ها).
2. 2Overload — اگر زنگ‌ها پشت‌سرهم تکرار شوند، موقتاً غیرفعال می‌شوند.

Features — قابلیت‌های پیشرفته

Terminal › Features

12

1. 1غیرفعال‌سازی قابلیت‌هایی که سرور می‌تواند کنترل کند (تغییر اندازه، عنوان پنجره و…). فقط هنگام بروز مشکل خاص تغییر دهید.
2. 2Response to remote title query — به دلایل امنیتی روی Empty string بماند.

Window

123

1. 1Columns / Rows — اندازه‌ی اولیه‌ی پنجره بر حسب کاراکتر. ۱۲۰×۳۵ برای خروجی‌های عریض سیسکو راحت‌تر است.
2. 2When window is resized — با بزرگ‌کردن پنجره، تعداد سطر و ستون زیاد شود یا فونت بزرگ شود.
3. 3Lines of scrollback — تعداد خطوطی که می‌توانید به عقب اسکرول کنید. ۲۰۰۰ کم است؛ برای show tech مقدار 20000 یا بیشتر بگذارید.

Appearance — فونت و نشانگر

Window › Appearance

123

1. 1Cursor appearance — شکل نشانگر: بلوکی، زیرخط یا خط عمودی.
2. 2Change… — تغییر فونت. Consolas یا Cascadia Mono با اندازه‌ی ۱۱–۱۲ خواناتر از Courier New است.
3. 3Font quality — ClearType نمایش نرم‌تری دارد.

Behaviour — رفتار پنجره

Window › Behaviour

123

1. 1Window title — عنوان دلخواه (مثلاً «سرور اصلی — مراقب باش!») برای تشخیص پنجره‌ها.
2. 2Warn before closing — قبل از بستن پنجره سؤال بپرسد؛ جلوی قطع ناخواسته را می‌گیرد.
3. 3Full screen on Alt-Enter — تمام‌صفحه با Alt+Enter.

Translation — کدگذاری کاراکترها

Window › Translation

12

1. 1Remote character set — روی UTF-8 باشد تا متن فارسی و کاراکترهای خاص درست نمایش داده شوند.
2. 2Line drawing — اگر کادرهای برنامه‌هایی مثل mc به شکل حروف عجیب دیدید، این بخش را تغییر دهید.

Selection — کپی و پیست

Window › Selection

123

1. 1Action of mouse buttons — در حالت پیش‌فرض: انتخاب متن = کپی خودکار و کلیک راست = پیست.
2. 2Auto-copy — متن انتخاب‌شده خودکار در کلیپ‌بورد ویندوز می‌رود.
3. 3Ctrl+Shift+C/V — اگر به میانبرهای معمول عادت دارید، این گزینه را روی System clipboard بگذارید.

Colours — رنگ‌ها

Window › Colours

123

1. 1ANSI / 256 / 24-bit — پشتیبانی از رنگ‌های خروجی برنامه‌ها؛ روشن بمانند.
2. 2لیست رنگ‌ها — یک مورد (مثلاً Default Background) را انتخاب کنید…
3. 3…و با Modify رنگ دلخواه بگذارید. ترفند: برای سرورهای Production پس‌زمینه‌ی قرمز تیره بگذارید تا اشتباه نکنید.

Connection

123

1. 1Seconds between keepalives — اگر جلسه پس از چند دقیقه بیکاری قطع می‌شود، این را روی 30 تا 60 بگذارید. مفیدترین تنظیم این صفحه!
2. 2Nagle's algorithm — غیرفعال بماند تا تایپ بدون تأخیر باشد.
3. 3Internet protocol — Auto، یا اجبار به IPv4 / IPv6.

Data — نام کاربری خودکار

Connection › Data

123

1. 1Auto-login username — نام کاربری را اینجا بنویسید تا دیگر login as: پرسیده نشود.
2. 2Terminal-type string — معمولاً xterm؛ برای رنگ بیشتر xterm-256color.
3. 3Environment variables — ارسال متغیرهای محیطی به سرور (در صورت پشتیبانی).

Proxy — عبور از پراکسی

Connection › Proxy

123

1. 1Proxy type — HTTP، SOCKS 4/5، Telnet، یا Local (اجرای یک دستور). برای Jump Host از نوع SSH استفاده کنید.
2. 2Proxy hostname / Port — آدرس و پورت پراکسی.
3. 3Username / Password — اگر پراکسی احراز هویت می‌خواهد.

Connection › SSH

123

1. 1Remote command — دستوری که بلافاصله پس از ورود اجرا شود (مثلاً top).
2. 2Enable compression — روی لینک‌های کند (VPN، اینترنت ضعیف) سرعت را بالا می‌برد.
3. 3SSH protocol version — همیشه 2. نسخه‌ی ۱ ناامن است.

Kex — تبادل کلید

SSH › Kex

12

1. 1ترتیب الگوریتم‌ها — PuTTY از بالا به پایین امتحان می‌کند. نسخه‌ی جدید حتی الگوریتم‌های مقاوم در برابر کوانتوم (ML-KEM) را دارد.
2. 2Rekey — بعد از ۶۰ دقیقه یا ۱ گیگابایت کلید جلسه تعویض می‌شود.

Host keys — کلیدهای میزبان

SSH › Host keys

123

1. 1ترتیب ترجیح الگوریتم‌ها — Ed25519 بهترین گزینه است.
2. 2کلیدهای دستی — اثرانگشت مورد اعتماد را از قبل وارد کنید تا هشدار نیاید.
3. 3Configure host CAs — برای سازمان‌هایی که از گواهی SSH استفاده می‌کنند.

Cipher — رمزنگاری

SSH › Cipher

12

1. 1ترتیب رمزها — AES و ChaCha20 امن هستند. هر چیزی زیر warn below here باشد، هنگام استفاده هشدار می‌دهد.
2. 2single-DES — هرگز فعال نکنید مگر برای دستگاه بسیار قدیمی و آن هم موقت.

Auth — روش‌های احراز هویت

SSH › Auth

123

1. 1Pre-authentication banner — نمایش بنر هشدار قبل از ورود (مثلاً banner login سیسکو).
2. 2Pageant — استفاده از کلیدهای بارگذاری‌شده در Pageant.
3. 3Agent forwarding — استفاده از کلیدتان روی سرور دوم از طریق سرور اول. فقط روی سرورهای مورد اعتماد.

Credentials — ورود با کلید خصوصی (بدون رمز)

SSH › Auth › Credentials

12

1. 1Private key file — با Browse فایل .ppk را انتخاب کنید.
2. 2Certificate — فقط اگر سازمان از گواهی SSH استفاده می‌کند.

TTY، X11 و Tunnels

SSH › TTY

1

1. 1Terminal modes — تنظیمات سطح پایین ترمینال. معمولاً دست نزنید.

SSH › X11

12

1. 1Enable X11 forwarding — اجرای برنامه‌های گرافیکی لینوکس و نمایش روی ویندوز (به یک X Server مثل VcXsrv نیاز دارد).
2. 2X display location — معمولاً localhost:0.

SSH › Tunnels

1234

1. 1Source port — پورت محلی روی سیستم شما، مثلاً 8443.
2. 2Destination — مقصد از دید سرور، مثلاً 10.0.0.5:443.
3. 3Local / Remote / Dynamic — نوع تونل. Dynamic یک پراکسی SOCKS می‌سازد.
4. 4Add — حتماً بزنید تا تونل به لیست اضافه شود، بعد Open.

برای پیکربندی اولیه‌ی دستگاه سیسکو (که هنوز IP ندارد) یا بازیابی رمز، باید با کابل کنسول (Rollover یا USB-to-Serial) وصل شوید.

Connection › Serial

123

1. 1Serial line — شماره‌ی پورت COM. از Device Manager ← Ports (COM & LPT) پیدا کنید (مثلاً COM3).
2. 2Speed — برای سیسکو 9600. سایر تنظیمات: 8 Data bits، 1 Stop bit، Parity: None.
3. 3Flow control — برای سیسکو روی None بگذارید؛ XON/XOFF گاهی باعث قفل شدن ترمینال می‌شود.

1. کابل کنسول را به پورت Console دستگاه و USB لپ‌تاپ وصل کنید.
2. در Device Manager شماره‌ی COM را ببینید (اگر نیست، درایور مبدل USB را نصب کنید).
3. در صفحه‌ی Session نوع اتصال را Serial کنید، Serial line = COM3، Speed = 9600.
4. در Connection › Serial، Flow control = None.
5. Open بزنید و یک‌بار Enter را فشار دهید تا prompt ظاهر شود.

Telnet

Connection › Telnet

12

1. 1Negotiation mode — Active پیش‌فرض است. اگر برخی دستگاه‌ها اتصال را نپذیرفتند، Passive را امتحان کنید.
2. 2Return key — ارسال Telnet New Line با Enter.

ورود با کلید هم امن‌تر از رمز است و هم سریع‌تر. مراحل کامل:

1. PuTTYgen را از منوی Start باز کنید.
2. پایین پنجره نوع کلید را EdDSA (Ed25519) بگذارید (یا RSA با ۴۰۹۶ بیت برای دستگاه‌های قدیمی).
3. روی Generate کلیک کنید و ماوس را در کادر خالی تکان دهید تا تصادفی‌سازی تمام شود.
4. در Key passphrase یک عبارت عبور قوی بگذارید (اختیاری ولی توصیه‌شده).
5. Save private key → فایل mykey.ppk را جای امنی ذخیره کنید.
6. متن کادر بالایی (Public key for pasting into OpenSSH authorized_keys) را کپی کنید.
7. روی سرور لینوکسی آن را به انتهای فایل ~/.ssh/authorized_keys اضافه کنید.
8. در PuTTY: Connection › SSH › Auth › Credentials → فایل ppk را انتخاب کنید، به Session برگردید و Save کنید.

# روی سرور لینوکس
mkdir -p ~/.ssh && chmod 700 ~/.ssh
nano ~/.ssh/authorized_keys      # کلید عمومی را پیست کنید
chmod 600 ~/.ssh/authorized_keys

برای انتقال فایل و اتوماسیون، از ابزارهای خط فرمان همراه PuTTY در CMD یا PowerShell استفاده کنید:

# ارسال فایل به سرور
pscp C:\backup\config.txt [email protected]:/home/admin/

# دریافت فایل از سرور
pscp [email protected]:/var/log/syslog D:\logs\

# استفاده از نشست ذخیره‌شده (با همه‌ی تنظیماتش)
pscp -load "Core-Server" file.zip :/tmp/

# اجرای یک دستور روی سرور و دیدن خروجی
plink -ssh [email protected] -i C:\keys\mykey.ppk "df -h"

# باز کردن مستقیم PuTTY با یک نشست ذخیره‌شده (برای میانبر دسکتاپ)
putty.exe -load "Core-Switch"

# اتصال سریع سریال از خط فرمان
putty.exe -serial COM3 -sercfg 9600,8,n,1,N

در این پروژه برای سرور یک کاربر جدید می‌سازیم که فقط بتواند با نرم‌افزارهایی مثل NetMod از طریق SSH تونل بزند، با این مشخصات:

گام ۰ — بررسی وضعیت فعلی (فقط خواندنی)

sshd -T | grep -Ei '^(port|passwordauthentication|kbdinteractiveauthentication|authenticationmethods|allowtcpforwarding|usepam) '
ls /etc/ssh/sshd_config.d/
ufw status
nft list tables
ss -tlnp | grep -E ':(2222|8443) '

خروجی بررسیLIVE • سرور واقعی

12

1. 1passwordauthentication no — ورود با رمز به‌طور سراسری بسته است (و می‌ماند)
2. 2فایروال ufw غیرفعال است و پورت ۲۲۲۲ آزاد است

گام ۱ — ساخت کاربر بدون Shell

useradd -M -s /usr/sbin/nologin netuser
passwd netuser          # enter a strong password twice

گام ۲ — اضافه کردن پورت ۲۲۲۲ و قوانین اختصاصی کاربر

printf 'Port 22\nPort 2222\n' > /etc/ssh/sshd_config.d/10-ports.conf

cat >> /etc/ssh/sshd_config <<'EOF'

# ---- HOPA: netuser = tunnel only, password login only on port 2222 ----
Match User netuser LocalPort 2222
    PasswordAuthentication yes
    AllowTcpForwarding local
    PermitTTY no
    X11Forwarding no
    AllowAgentForwarding no
    PermitTunnel no
    GatewayPorts no
EOF

گام ۳ — سهمیه‌ی حجم با nftables

cat > /etc/nftables-netuser.nft <<'EOF'
table inet netuser_quota
delete table inet netuser_quota
table inet netuser_quota {
  quota netuser_q { over 51200 mbytes }
  chain out {
    type filter hook output priority 0; policy accept;
    meta skuid netuser ct mark set 0x2222
    ct mark 0x2222 quota name "netuser_q" drop
  }
  chain in {
    type filter hook input priority 0; policy accept;
    ct mark 0x2222 quota name "netuser_q" drop
  }
}
EOF

برای اینکه قوانین بعد از ری‌استارت سرور هم بارگذاری شوند، یک سرویس systemd می‌سازیم:

cat > /etc/systemd/system/netuser-quota.service <<'EOF'
[Unit]
Description=Traffic quota for netuser
After=network.target
[Service]
Type=oneshot
ExecStart=/usr/sbin/nft -f /etc/nftables-netuser.nft
RemainAfterExit=yes
[Install]
WantedBy=multi-user.target
EOF
systemctl daemon-reload
systemctl enable --now netuser-quota.service

یک خطای واقعی: واحد gbytes!

در اجرای اول، فایل را با over 50 gbytes نوشته بودیم و سرویس بالا نیامد. با nft -c -f (حالت بررسی بدون اعمال) علت مشخص شد:

nft -c -f — بررسی فایل قوانینLIVE • سرور واقعی

12

1. 1Wrong unit format, expecting bytes, kbytes or mbytes — nftables واحد گیگابایت ندارد!
2. 2یک خطا باعث شد بقیه‌ی خطوط هم خطای syntax بدهند؛ همیشه اولین خطا را اصلاح کنید

# fix: 50 GB = 50 x 1024 = 51200 MB
sed -i 's/over 50 gbytes/over 51200 mbytes/' /etc/nftables-netuser.nft
nft -c -f /etc/nftables-netuser.nft && echo NFT-OK
systemctl restart netuser-quota.service

گام ۴ — تست و فعال‌سازی امن

sshd -t && echo "CONFIG-OK" && systemctl daemon-reload && systemctl restart ssh.socket && systemctl restart ssh.service && ss -tlnp | grep ssh

زنجیره‌ی && یعنی هر دستور فقط وقتی اجرا می‌شود که قبلی موفق بوده؛ اگر sshd -t خطا بدهد، هیچ ری‌استارتی انجام نمی‌شود.

SSH روی دو پورتLIVE • سرور واقعی

12

1. 1CONFIG-OK — تنظیمات سالم است
2. 2پورت 2222 روی IPv4 و IPv6 در کنار پورت ۲۲ فعال شد

بررسی نهاییLIVE • سرور واقعی

123

1. 1سرویس سهمیه active
2. 2سهمیه‌ی over 51200 mbytes ثبت شد
3. 3passwd -S: حرف P یعنی رمز تنظیم شده است

گام ۵ — اتصال با NetMod

NetMod — اتصال موفقLIVE • سرور واقعی

12

1. 1پروفایل test1 روی پورت ۲۲۲۲ — نوار رنگی کنار آن یعنی متصل است
2. 2زمان اتصال فعال

دستورهای مدیریت روزانه